De magie van een oriënterend gesprek

De magie van een oriënterend gesprek
1 juni 2018 Reacties uitgeschakeld voor De magie van een oriënterend gesprek Bloggen, Caro Deelt ... Caro(lien) Jansen

Toen ik zo’n kleine 2 jaar geleden in de laatste loodjes van mijn opleiding zat, overspoeld door alle zaken die daarbij horen en onzekerheid ten top, besloot ik de vacaturebank voor de zorg op te gaan zoeken en deze met ogen als haviken te gaan volgen. Ik wist namelijk, dat ondanks een poging van mijn kant om van mijn stageplek tijdens mijn laatste studiejaar, een werkplek na mijn studie ervan te maken, dat het op mijn stageplek ging eindigen. Ik weet nog dat op dat moment ik zeer vermoeid was door alles wat op mijn bordje lag, met een vooruitzicht waarbij ik geen inkomen na mijn studie had.

Ik denk dat ik in mijn laatste week van juni ineens een vacature zag, die mij daarvoor niet zo was opgevallen, ik had nl wederom mijn zoekfunctie weer vergroot/verbreed. Het was een herstelcoach bij Lister, een functie met hbo. Mijn hoogst genoten opleiding is op hbo-niveau, echter mijn diploma’s allemaal mbo. Aangezien ik in mijn leven al niet-normale wegen beloop, besloot ik erop te solliciteren. Het was de laatste dag van reageren, dus ik kroop snel in de pen.

De motivatiebrief had ik binnen een half uur geschreven, het herlezen en redigeren duurde iets langer. En toen besloot ik het in te leveren, maar hij wilde niet versturen, hij was dicht? Ik dacht potverdrie (maar dan in iets ergere en krachtige termen), wat nu?

Ik denk dat na een kwartiertje, ik op het idee kwam om te gaan bellen naar de contactpersoon. De contactpersoon zei dat ik een mailtje kon sturen naar de contactpersoon met motivatiebrief en cv.

Ik stuurde het op en ik dacht ok, mijn stukje is gedaan en nu is het wachten geblazen. Ik kreeg een mailtje, je hebt niet het opleidingspapiertje die we nodig hebben, MAAR we willen je uitnodigen voor een gesprek over een mogelijke vacature die nog niet bestaat, met nadruk op geen sollicitatiegesprek zijnd, als je daar interesse in hebt, maar dat gaat even duren. Wil je dat?

Nou sta ik altijd open voor een gesprek, want dan kan ik nog meer mezelf laten zien en horen, maar ook wederhoor plaats laten vinden. Eind juli had ik het gesprek, want inmiddels was er enige tijd overheen gegaan. Ik wist inmiddels dat ik geslaagd was voor de opleiding, dus nu tijd voor de zekerheid van een inkomen.

De vacature bleek te gaan om een ervaringsdeskundige plek, een peer support werker. Het gesprek zelf verliep interessant en erg ontspannen, alhoewel van binnen de zenuwen in mijn keel gierden.

Na het gesprek werd duidelijk dat we beiden geinteresseerd waren in eventuele werkgever-werknemerrelatie en via het sollicitatieproces, begon ik in september met het werk op de locatie.

In het kader van dat ik weer moet gaan solliciteren…alhoewel moeten…ik wil geld verdienen om in mijn inkomen te voorzien en aangezien ik geen vast contract kan krijgen (alhoewel ze erg blij zijn met mij en ik goed functioneer: krijg immers een getuigschrift en referentie mee)…ben ik gaan reageren weer op vacatures. Dat begon al in april.

Nu heb ik eenzelfde reactie ontvangen. Nl, dat ze het gevoel hadden dat de functie toch niet goed bij mij paste. Echter … ze wilden mij wel graag op gesprek hebben en of ik daarvoor openstond. De situatie was precies hetzelfde als bij Lister, want er was nog geen ervaringsdeskundige op de werkvloer.  Mijn brief vonden ze erg goed, ook het stukje geduld wat ik kon opbrengen (kwam ook doordat ze gezegd hadden dat het ging duren) maakte dat ze graag een kennismakingsgesprek met mij wilden…

En na wat heen en weer contact, had ik dan afgelopen donderdag een oriënterend gesprek. Het begon al allemaal ‘niet normaal’ eromheen. Avond ervoor presentatie gedaan, laat naar bed, kostte allemaal ontzettend veel energie…dus ik was eigenlijk kapot en ik wilde niet te laat komen, dus … .

Ik was op tijd en het gesprek was met 3 mensen. Dit betekent een situatie met veel schakelen. Het was een ontspannen gesprek, waarbij veel gelachen werd, veel gevraagd en door mij veel geantwoord en verteld.

Ze willen mij graag verwelkomen in een sollicitatieprocedure, net zoals toen bij Lister. Ik weet niet hoe het verder gaat verlopen, maar het zette mij wel aan het denken.

Wat nu als ik bij Lister al had gezegd nee, ik sta niet open voor een gesprek. Dan had ik nooit de kracht van zoiets mogen ervaren. Ik heb nl bijna 2 jaar als peer support werker gewerkt bij Lister, wel met de nodige ups en vooral ook de nodige uitdagingen.

Ik sla daarom nooit af als ze mij aanbieden om in gesprek te gaan, ik heb al 2x de magie mogen ervaren van een oriënterend gesprek. Ik hou jullie op de hoogte van de verdere ontwikkelingen…er is nl nog veel meer aan de hand op dit moment, dan alleen dit.