Bloggen, Caro Deelt ...

Ruimte

Op de een of andere manier is ruimte een terugkerend item in mijn leven, dus hoog tijd om daar een blog aan te wijden.

Bij de eerste bijeenkomst van de 2e fase leertraject had ik een kaartje getrokken waarop stond: Als ik een winkel zou hebben, dan zou ik …

Het eerst wat mij te binnen schoot en wat ik ook met de rest heb gedeeld: Als ik een winkel zou hebben, dan zou ik ruimte verkopen. Fysieke, geestelijke, vrije ruimte, in allerlei soorten en maten. Wat heb jij nodig? En boem, het is er. Een soort Chamber of Secrets, waar je vindt wat je nodig hebt. (Harry Potter fan)

Vandaag hadden we het over vrije ruimte in de laatste bijeenkomst van de 2e fase leertraject. De definitie ervan of in ieder geval onze (persoonlijke) visie erop.

Vrije ruimte is niet een ruimte waarin je zit te niksen en wat doe je nu eigenlijk? Het gaat over zelf invulling geven, betekenis geven aan…het gaat over hoe we samen creëren. Het gaat niet om iets vastgelegd, van bovenaf. Het gaat over spanningen, velden vol…en tijd en ruimte nemen voor de ander, zodat de ander jou kan ontmoeten. Een term waarvan door mijn lieftallige loopbaanbegeleidster zei dat we dat ook kunnen gebruiken is de presentiebenadering. Je bent benaderbaar en je bent er. Mensen kunnen ervoor kiezen om jou te ontmoeten, of niet. Het is allemaal ok. Wat we ook meekregen was dat er wel kaders nodig zijn, niet teveel….3 of 4 is genoeg. En om de vrije ruimte ook te beschermen is om geen concessies erop te doen.

We waren het er allemaal over eens dat veel zaken inbreuk doen daaraan of juist beperkend zijn. Ik heb mogen ervaren wat het is als een locatiehoofd andere ideeën heeft over vrije ruimte. Caro moet ingekaderd worden…en daardoor werd ik te beperkt in mijn beweegruimte, mijn mogelijkheid tot groeien. Voorheen kon ik daar prima in leven, ik vormde mij wel ernaar, maar ik deed daardoor teveel concessies en ‘vergat’ daarin Caro in mee te nemen. Ik groeide ook niet. Wel, Caro gedijt niet als ze teveel concessies moet doen. Ze gedijt ook niet als je haar geen kansen geeft, alleen 1 kans was al genoeg geweest…of alleen al zich veilig voelen.

Ik weet dat ik in de afgelopen paar maanden bij Enik een hele andere kant van mij ontmoet heb en dat kwam omdat ik toen een locatiehoofd tegenkwam wat mij wel de ruimte gaf, wel het vertrouwen, wel mij de veiligheid boodt.

Met name het vertrouwen van ga maar kijken, waar je bij aan kan sluiten. Jij vind je weg wel. Dat klopt ook, dat ik mijn weg vind. Dat heb ik ook gedaan toen ik in een psychiatrisch ziekenhuis werkte, toen ik ineens mijn ‘met ervaringsdeskundigheid’ tussen haakjes moest dragen en dat heb ik nu ook gedaan. Dat is een kracht van mij, dat ik niet bij de pakken neer ga zitten, maar dat ik ga kijken hoe ik dan de beschikbare ruimte invulling ga geven.

Eerlijk is eerlijk, ik had graag nog bij Lister en Enik gewerkt. Ondanks tegenslagen met een vorig locatiehoofd, heb ik altijd wel het vertrouwen behouden, wat ik kreeg toen ik cliënt van Lister was. Het is wel veranderd. Er moet nog veel gebeuren, waar ik alle vertrouwen in de kunde van mijn ex-peer collega werkers heb. Kanjers zijn het stuk voor stuk. Die als ze de ruimte krijgen, ook voor magie kunnen zorgen.

Ik zoek nu met mijn bedrijf de spanning op voor mezelf, de twijfel of ik wel voldoe. Waar is mijn vrije ruimte? En wie wil mij daarin ontmoeten? Kunnen we het samen spannend vinden? Het mag allemaal…zolang het maar samen is en we de ruimte voelen als vrije ruimte.