Hoe keuzes kunnen resoneren :)

Hoe keuzes kunnen resoneren :)
31 augustus 2018 Reacties uitgeschakeld voor Hoe keuzes kunnen resoneren :) Bloggen, Caro Deelt ..., Caro(lien), Opleiding, Wij Caro(lien) Jansen

Danielle Spenner (mijn docent vanaf januari 2019) draait ook elke week kaarten, dan legt ze een wisselend aantal met de rug naar boven. Je mag dan een nummer zeggen, welke je aantrekt of ‘roept’. Binnen 2 dagen draait ze de kaarten dan om en dan zie je welke kaart(en) je getrokken hebt.

Ik doe zelf nu een tijdje mee en ik merk dat ik het blijf doen en zeggen, omdat ik merk dat ik daarmee toch de kaarten trek die resoneren in mij. Ze trekken mij aan. Ze ‘roepen’ mij. Ik neem er dan ook even de tijd voor, voordat ik er 1 of 2 kies.

Ik geloof dat er meer is en ook dat het is om jou zelf te helpen. Mijn schoonmoeder heeft ook een bepaald truukje met een opgeheven tot schouderhoogte arm. Jij moet proberen om het in de lucht te houden en zij duwt het na een vraag naar beneden. De vraag is altijd hetzelfde: Is … goed voor je? In de lucht blijven rond dezelfde hoogte is: Ja, het is goed voor mij. Naar beneden gaan is: Nee, het is niet goed voor mij.

Je lichaam geeft aan wat het nodig heeft en ik denk dat keuzes die je maakt (on)bewust, dat je hoofd en hart dat nodig hebben. Ik heb gemerkt dat hoe meer tijd ik ervoor neem, hoe diepere laag ik aanraak en daarmee de behoefte aanraak en stimuleert wat ik nodig hebt.

De enige manier die werkt voor mij is dat ik mijn hoofd ‘leegmaak’. En dat is met mijn hoofd niet zo makkelijk. Ik moet ‘landen’ en in dit geval is dat elke week dus die kaart(en).

Ik heb gemerkt dat als ik met aandacht ‘land’, ik ook sneller de keuze kan maken.

Deze manier van werken, dus het met aandacht ‘landen’, het resoneren, ergens de tijd voor nemen, dat het niet alleen mijzelf wat oplevert, maar anderen ook. In de huidige maatschappij, waarin het liefst gisteren aan behoeftes voldaan moeten worden en als een behoefte gevuld en vervuld is, direct naar de volgende behoefte, het rappe, het snelle, dat men vergeet om naar zichzelf te luisteren. Het verdragen van de spanning als een behoefte niet direct vervuld wordt of dat je een nee hoort als antwoord. Dat laatste is naar, lastig en moeilijk, zeker als je gewend bent dat het anders gaat. Ik vind dat het mij erg veel inzicht in mezelf geeft, als ik de spanning verdraag en luister naar wat het met mij doet.

Zo ook de laatste weken, vanaf mijn vakantie. In die periode maakte ik een keuze om een nieuwe opleiding op te pakken, vanaf januari, nl Systemisch en Energetisch Werken met Honden. Kreeg ik te horen dat ik iets mag afmaken, fase 3 van Leertraject Ervaringsdeskundigheid in de laatste maanden van dit jaar, vanaf september. En vandaag heb ik gehoord dat ik toegelaten ben tot leergang Maatschappelijk Ondernemerschap voor startende en “tweede generatie”-initiatiefnemers van zelfregie- en herstelinitiatieven vanaf oktober.

Ik hoor jullie denken: WTF? Zoveel? En daarnaast ook het bedrijf/in de WW? Hoe ga je dat doen?

Ja, zoveel! Wel met de nodige planning en overzicht, maar we gaan het doen! In mijn hart, hoofd en lichaam merk ik dat ik dit nodig heb om mijn droom van een bedrijf te gaan runnen of om in een organisatie te werken, waar ik mijn kwaliteiten en talenten kan inzetten. Tegelijkertijd spannend, maar het voelt zo damn goed! Deze keuzes resoneren in mij 🙂