Autisme en Herstel

Autisme en Herstel
5 september 2018 Reacties uitgeschakeld voor Autisme en Herstel Bloggen, Caro Deelt ..., Caro(lien) Caro(lien) Jansen

Als ik zeg dat ik hersteld ben van de ontwrichting die autisme heet, dan krijg ik felle kritiek over mij heen.

Van mensen met autisme, maar ook mensen zonder autisme.

Zo ook gisteren een hele discussie met iemand met autisme, boosheid kwam op tafel. En wat ben ik daar blij mee, het is goed om emoties te hebben op dit vlak. Zeker zo’n sterke en krachtige emotie als boosheid.

Waarom? Het woord herstel is een lastig woord. Ik had er in de beginperiode, toen ik er pas mee kennismaakte ook veel moeite mee. Eigenlijk iedereen die ik spreek heeft er moeite mee.

Herstellen doe je als je ziek bent en autisme is geen ziekte, echter ik praat over herstellen van ontwrichtingen die het krijgen van diagnose, een stempel, met zich meebrengt.

Het autisme heeft mijn leven behoorlijk beïnvloed. Mijn broertje heeft de diagnose gekregen en later ik ook. Ik merkte dat ik mij ging conformeren wat anderen zagen als waarheid, ik hospitaliseerde.

Ik accepteerde de diagnose, ik legde mij neer bij de diagnose, toen.

Echter nu niet meer. Ja, ik heb een diagnose, meerdere zelfs. Op sommige momenten ben ik blij dat ik het heb, want er zijn niet veel ervaringsdeskundige op het gebied van autisme, ik kan de brug zijn tussen autisme en herstellen van autisme. En soms ben ik niet zo blij, want dan kom ik mensen tegen die vasthouden dat je niet hiervan kan herstellen.

Zo ook gisteren en hoewel mijn hart steeds luider en sneller begon te kloppen en ik zinnen begon en weer weghaalde, ze weer begon en weer weghaalde, ging ik mij afvragen welke dimensies hier aan het werk zijn, welke kaders. Ik begon begrip te krijgen, want ook ik had moeite met de term Herstel, in het begin en af en toe nog steeds.

Dezelfde discussie voeren we ook binnen de vereniging, sinds dat we ook ervaringsdeskundige vanuit andere hoeken mogen verwelkommen. Wat een rijkdom! Want zij kijken vanuit een ander perspectief naar herstel en schoppen er ook tegenaan.

In herstel, praat men over herstelprocessen. Iemand met ervaringsdeskundigheid, weet wat deze herstelprocessen inhouden, vanuit eigen ervaring, maar leert en neemt de kenniservaring van anderen hierin mee.

Mijn mening is dat iemand met autisme kan herstellen ervan, echter soms teruggeworpen wordt in zijn of haar herstelproces. Dat mag en kan. Er zullen altijd situaties komen op het levenspad, waardoor het weer een prominente rol krijgt. Het mooie aan een herstelproces is dat het na, in mijn geval, een herstelmoment (wat verschillend kan duren) de rol weer minder prominent wordt. Iedereen op zijn of haar manier kan herstellen. En ik bedoel ook werkelijk iedereen.

Ik ben het levende bewijs, dat het kan.

Ik vind het altijd fijn om te praten over bovenstaande, dus mocht je vragen/opmerkingen hebben, dan nodig ik je uit om met mij hierover in gesprek te gaan.