Maand: oktober 2018

ECVO/gonioscopie 2018

De uitslag van de ECVO en de gonioscopie-testen voor Hope, Freya en Nik.

Het was vandaag een spannende dag. Eentje waarvan ik hoopte dat alles met een goed en vrij terug zou komen.

Inmiddels weet ik het een en ander beter. Voor alledrie was de uitslag van de ECVO helemaal goed, echter de gonioscopie niet helemaal. Freya en Nik hadden goede uitslagen. Hope niet. Ik zal uitleggen wat er aan de hand is.

Hope heeft nl op 1 van de onderdelen van de gonioscopie, een minimale afwijking op het iridocorneale hoek (ICA). Er wordt gezegd dat als op 1 van de onderdelen van de gonioscopie dat gebeurd, er een hogere kans is dat de hond op latere leeftijd glaucoom, ook wel staar in de volksmond, kan ontwikkelen.

Ik ben opgelucht dat ik erop aandring om deze test te doen, want anders was mij dit echt ontgaan. Nu kunnen we haar in de komende jaren gaan monitoren hoe dit zich gaat ontwikkelen. Het kan nl 3 kanten op: het kan verergeren, het kan minder worden en het kan verdwijnen. Nog een andere optie is dat het hetzelfde blijft. Mw Verbruggen gaf aan dat ze niet verwacht dat het een enorme vererging gaat worden, maar het geeft wel te denken. Ook zei ze dat als je er een vrije partner tegenover zet, dat Hope prima in de fokkerij ingezet kan worden.

Dit nieuws heb ik met mijn Spirit-of-Three-family gedeeld. Wat het precies voor impact zal hebben op ons, weet ik niet. Dat ik er wat van ondersteboven ben, weet ik wel.

Hope heeft er op dit moment geen last van, ze had meer last van dat mw Verbruggen in haar ogen wilde kijken. Ze wrong zich in allerlei bochten, maar het 2e onderdeel van de sessie ging beter.

Het betekent iig voor mijn kennel en voor mij, dat ik graag het verloop wil weten voor Hope. Ook is het van belang wat de andere pups doen op dit gebied. Zowel Elena als Ice zijn ook op gonioscopie klinisch onderzocht en zijn beiden voor dat moment vrij bevonden. 

EDIT: Inmiddels heb ik Hope ook via de nieuwe DNA-test op het gebied van Goniodysgenesis en Glaucoom laten testen. Daarvan kreeg ik het resultaat drager terug.

 

De toekomstige partner van Hope zal dus zowel via de klinische weg gonioscopie en via dna-test met resultaat vrij in zijn testresultatenpakket moeten hebben.

Loops!

In de week dat vorig jaar Elena The Originals-nestje heeft geworpen op de aarde, is haar als derde geboren pup en dochter Spirit Of Three Freya Of Ice And Fly “Freya” voor de eerste maal loops geworden.

Dit is fantastisch nieuws! Elena zelf is namelijk op de leeftijd van 13 maanden voor de eerste keer loops geworden, zusje Hope was met 9,5 maand voor de eerste keer loops.

The Originals 1 jaar!

Vandaag is het dan echt waar.

De pups zijn 1 jaar!

Dus van harte proficiat, lieve Hope, Elijah, Freya, Snow (Enzo), Nik(laus) en Finn: Eindelijk mogen jullie 12 maanden-kaarsjes uitblazen 🙂

Dit zal de laatste keer zijn dat we maandelijks van elke pup wat laten horen, het weegmoment gaat nu naar elk half jaar, maar als er nieuws is, dan zullen we dat zeker hier delen.

Zodra elke pup is gewogen, zal deze toegevoegd worden in de tekst bij de foto’s.

Met dank aan Sylvia (eigenaresse Ice), die altijd weer op creatieve wijze de pups weer weet te vangen. Danke fur deine kreativitat, liebe Sylvie!

Yup…uitdaging

Ik hou van uitdagingen. Ik hou ervan, omdat ik daarmee mezelf uit mijn comfortzone plaats. Ok, soms is de werkelijkheid anders dan de verwachting. Het valt tegen, maar vaak valt het mee.

Zo heb ik al meerdere keren dat ik met Danielle Spenner’s Challenge of gratis cursus meedeed. Nu doe ik met haar een challenge, die 4 weken duurt. Elke week krijgen we via een filmpje een praatje met de opdracht. Erg leuk om te doen. Er zit een heel werkblad bij en we mogen de resultaten delen in de FB-groep.

Maar zij is niet de enige. Al eens eerder deed ik mee met Foto7daagse, vorig jaar niet, maar de jaren ervoor wel. Ik wilde mezelf leren hoe ik op een andere manier naar dingen kan kijken en dat aan de hand van een specifieke opdracht. FB-groep toegevoegd en ik keek mijn ogen uit. Wat een diversiteit en wat vooral een drukte.

En nu heb ik het tekenen opgepakt. Na enige twijfel, van zal ik het wel of niet doen. Dacht ik: o, waarom niet. Tekenen is iets wat ik vroeger heel vaak deed. Alleen dan ging ik voor alles en het moest perfect zijn ook.

Ik had ook best wel een portfolio opgebouwd, maar toen moest ik het gaan bewaren en het was te groot, te onhandig…en te nat…dus na een van mijn laatste verhuizingen moest ik het meeste wegdoen, wel met iets van een steek in mijn hart. Dat was IETS wat IK gecreëerd had en wat leuk was en nu moest het weg.

Maar omdat ik al een tijdje op zoek ben naar een mooi hoofdlogo en een logo voor mijn bedrijf, was ik een beetje mijn motivatie alsook inspiratie kwijt.

Nu stuitte ik een kleine maand geleden op de Teken4Daagse. Ik schreef mij in, want er zou een symbolenboekje gemaakt moeten worden. Dat wekte mijn interesse. Ook hier werd ik toegevoegd aan een FB-groep, waar we van alles delen. 

Ik merk dat dat helpt, soms met enige jaloezie, maar grotendeels met bewondering en ook vooral inspirerend.  Ik mag het van mijzelf doen op mijn manier en kan ik het later gaan uitbreiden. Het minimale is ook ok. Ik zal als ik de tijd heb, hier mijn resultaten ook neerzetten.

Voor nu hou ik het ook erg simpel, want ik heb werkelijk nu al een waslijst 1 en 2 en vermoedelijk gaat daar nog een 3 en 4 aankomen, mezelf kennende.

Mocht je interesse hebben in bovenstaande onderwerpen:

 

 

Je hebt je diploma …

en dan …

In juli 2016 kreeg ik te horen dat ik mijn diploma zou krijgen. Mijn harde werken had zijn vruchten afgeworpen en nu kon ik even uitrusten…

Dat even uitrusten heeft welgeteld nog geen maand geduurd en toen ging ik aan de slag bij Lister. En daar kreeg ik nog meer ideeën…ik en die stomme ideeën ook van mij…want van het een kwam het ander…

Het leren stopt voor mij niet en zeker als ik de zogehete kolder in de kop krijg en van alles verzin. Hence mijn 3 studies nu.

Ook in de afgelopen 2 jaar heb ik niet stilgezeten, zoals een professional betaamt, heb ik mij doorontwikkeld. Ik vind het ook een must voor de ervaringsdeskundige.

Een diploma is ‘leuk’, staat goed op je cv, maar als je dat niet verder brengt, laten groeien, water geeft, dan sta je stil.

En stilstaan ben ik bekend mee. Dat is geen toffe modus.

Voor even kan het, maar de huidige markt, zowel in de GGZ als Sociaal Domein, gaat ook bepaalde eisen stellen. En dat vind ik logisch. Echter dan vind ik ook dat daar ook een gewoon salaris tegenover mag staan.

Het klopt dat net als iedere andere medewerker, ook de ervaringsdeskundige kan uitvallen. Daar heb ik zelf ook mee te maken gehad en ik zie het nog geregeld bij collega ervaringsdeskundigen.

Wat ik daarbij uit de wereld wil helpen, is het volgende. Wij hebben te maken met spanningsvelden en dimensies. We weerstaan die spanningen, omdat we graag, net als de zorgprofessional, de cliënten willen helpen. De triggers is ook niet de uitdaging, waardoor we uitvallen. Het is het bestaande systeem, waarin we ons bewegen, wat teveel van ons vergt. Als het bestaande systeem ons niet de steun en de veiligheid biedt, die wij nodig hebben, dan is het water dragen naar de zee en is er een verhoogde kans dat we uitvallen. Dit heb ik helaas aan den lijve mogen ondervinden.

Ik geef toe dat ik deze beide facetten schrijf vanuit mezelf, waar ik ook werk, dat is wat ik nodig heb. Het is namelijk onderdeel van mijn basis. Gevolg is ook dat als mijn basis in orde is, dat ik dan op zoek ga naar de deskundigheidsbevordering. Ok, het klopt dat ik daar zowiezo op zoek naar ga. Maar het is toch wel fijn als je gesteund voelt en erkent wordt, zeker door je leidinggevende.

Ik pleit daarom voor een leidinggevende op de werkvloer, die steun en erkenning geeft.

Zelf haal ik grotendeels mijn deskundigheidsbevordering uit Leertraject Ervaringsdeskundigheid en ik verwacht ook de studies (Leergang Maatschappelijk Ondernemen voor Herstelinitiatieven en Zelfregiecentra, alsook Opleiding Systemisch en Energetisch Werken met Honden) die er straks bijkomen. Ook ben ik aangesloten bij de Vereniging voor Ervaringsdeskundigheid en ik ben daarin erg actief.

Ik merk dat ik het fijn vind, als ik een afspraak binnen het ledennetwerk heb.  Het kunnen sparren met mijn peers, op welke plek dan ook binnen organisaties, ik zie dat als een groot rijkdom. Wat een schat aan ervaring en kennis is daar. En ik moet eerlijk bekennen dat ik eigenlijk iedereen wil aanraden, die als Ervaringsdeskundige of als Ervaringswerker aan de slag is, om daar lid te worden. Het is een jonge vereniging, die nog veel ‘moet’ leren, maar dat ook dolgraag wil. Net als ik 🙂