Dag: 9 januari 2019

Persoonlijke Vrije Ruimte

Soms kom ik tot nieuwe inzichten. Hierbij weer een nieuw inzicht om te delen:
 
Een paar maanden geleden was er iemand erg boos op mij. Diegene vond dat ik een meeloper was, omdat ik veel goed vond in diegene zijn ogen. Ik snapte niet waarover diegene het had, echter inmiddels heb ik daarover nagedacht wat er nu precies aan de hand was en dat wil ik graag hier delen.
 
Ik lijk op mijn moeder.
Mijn moeder is van Indo-komaf. Ze is erg gastvrij en erg begripvol. En er is vrijwel altijd genoeg eten en je kan zo een bakje eten meekrijgen of iets anders. Ze is lief en een fijne moeder. Nu wil het zijn dat lieve mensen ook grenzen hebben, het duurt even voordat je er bent. Als het dan zover is, berg je dan maar.
Zo heeft in het verleden mijn moeder na een dure aankoop van mijn vader, waar ze het niet mee eens was, mijn vader 3 maanden niet gesproken en alles ging via ons, de kinderen. Dat had impact op mij, als kind. Kennelijk kan je ook te ver gaan en dan zijn de rapen gaar. Inmiddels zijn ze meer dan 40 jaar getrouwd en nog altijd houden ze van elkaar.
 
Terug naar mij:
Ik lijk dus op mijn moeder. Ik ben erg begripvol en probeer uit het (be/ver)oordelen te blijven. Ik heb geleerd dat er namelijk altijd wel een reden is, waarom de mensen handelen zoals ze handelen. Hell, er is ook een reden waarom ik handel zoals ik handel en dat is niet alleen omdat ik op mijn moeder lijk, maar vooral ook omdat mensen mij in het verleden weinig gunden. Ik ben jarenlang gepest en voelde mij lang niet begrepen en voelde weinig ruimte om te zijn zoals ik was, ik met al mijn kwetsbaarheden en fouten, zowel fysiek als geestelijk.
En als ik dan iemand trof, die mij accepteerde zoals ik was en ik kon zijn zoals ik was, dan kwam er vaak een moment in zo’n vriendschap dat diegene voor mij ging denken en besloot mij niet van feedback te voorzien. Terwijl ik dat juist nodig heb, ik ben intelligent en capabel genoeg om daarmee om te gaan.
Die vriendschappen hielden geen stand. Ik heb toen in al mijn kwetsbaarheid, besloten dat ik niet zou veranderen op het gebied van begripvol of gastvrij.
Wat ik in de tussentijd wel veranderd heb, is hoe flexibel ik kan zijn in mijn contacten en hoe ik contact maak. Ook heb ik ruimte gemaakt voor mensen, fysiek en mentaal, om ook dat zij fouten kunnen maken: een vrije ruimte. Natuurlijk kan ik boos zijn op ze, ergens van balen en andere emoties ook hebben in die situatie, maar juist door die vrije ruimte, kan ik ook begripvol zijn en zeggen dat ik verder dan die situatie kan kijken. En naargelang de hoogte van mijn commitment naar diegene toe, zo lang doe ik er ook over om daarvan te herstellen om daarna de vrije ruimte te kunnen zoeken.
 
Voor een buitenstaander kan dit overkomen als dat ik te begripvol ben en teveel dingen goed vind. Teveel dingen accepteer. Of een meeloper ben. Dat kan frustreren. Dat is het recht van diegene om dat te vinden en daarna te handelen.
Het feit dat diegene na ons gesprek mij op fb ontvriend en geblokkeerd heeft, vind ik jammer.
 
Ik heb namelijk ook rechten.
Ik heb het recht om in dialoog met iemand te (kunnen) gaan en blijven.
Ik heb het recht op fysieke en mentale vrije ruimte bij mezelf, maar ook bij een ander.
Ik heb het recht om mezelf te zijn.
Ik heb het recht om te handelen zoals ik handel. 
 
Ik wil daarom iedereen uitnodigen, die in het verleden besloot om ons contact te verbreken, om in gesprek te gaan.
 
Emoties zijn belangrijk, maar mensen ook. Laatste keer dat ik keek, was ik ook nog steeds een mens. Laat dat de basis zijn om elkaar te ontmoeten: mens tot mens.