Categorie: Peer Support

Persoonlijke Vrije Ruimte

Soms kom ik tot nieuwe inzichten. Hierbij weer een nieuw inzicht om te delen:
 
Een paar maanden geleden was er iemand erg boos op mij. Diegene vond dat ik een meeloper was, omdat ik veel goed vond in diegene zijn ogen. Ik snapte niet waarover diegene het had, echter inmiddels heb ik daarover nagedacht wat er nu precies aan de hand was en dat wil ik graag hier delen.
 
Ik lijk op mijn moeder.
Mijn moeder is van Indo-komaf. Ze is erg gastvrij en erg begripvol. En er is vrijwel altijd genoeg eten en je kan zo een bakje eten meekrijgen of iets anders. Ze is lief en een fijne moeder. Nu wil het zijn dat lieve mensen ook grenzen hebben, het duurt even voordat je er bent. Als het dan zover is, berg je dan maar.
Zo heeft in het verleden mijn moeder na een dure aankoop van mijn vader, waar ze het niet mee eens was, mijn vader 3 maanden niet gesproken en alles ging via ons, de kinderen. Dat had impact op mij, als kind. Kennelijk kan je ook te ver gaan en dan zijn de rapen gaar. Inmiddels zijn ze meer dan 40 jaar getrouwd en nog altijd houden ze van elkaar.
 
Terug naar mij:
Ik lijk dus op mijn moeder. Ik ben erg begripvol en probeer uit het (be/ver)oordelen te blijven. Ik heb geleerd dat er namelijk altijd wel een reden is, waarom de mensen handelen zoals ze handelen. Hell, er is ook een reden waarom ik handel zoals ik handel en dat is niet alleen omdat ik op mijn moeder lijk, maar vooral ook omdat mensen mij in het verleden weinig gunden. Ik ben jarenlang gepest en voelde mij lang niet begrepen en voelde weinig ruimte om te zijn zoals ik was, ik met al mijn kwetsbaarheden en fouten, zowel fysiek als geestelijk.
En als ik dan iemand trof, die mij accepteerde zoals ik was en ik kon zijn zoals ik was, dan kwam er vaak een moment in zo’n vriendschap dat diegene voor mij ging denken en besloot mij niet van feedback te voorzien. Terwijl ik dat juist nodig heb, ik ben intelligent en capabel genoeg om daarmee om te gaan.
Die vriendschappen hielden geen stand. Ik heb toen in al mijn kwetsbaarheid, besloten dat ik niet zou veranderen op het gebied van begripvol of gastvrij.
Wat ik in de tussentijd wel veranderd heb, is hoe flexibel ik kan zijn in mijn contacten en hoe ik contact maak. Ook heb ik ruimte gemaakt voor mensen, fysiek en mentaal, om ook dat zij fouten kunnen maken: een vrije ruimte. Natuurlijk kan ik boos zijn op ze, ergens van balen en andere emoties ook hebben in die situatie, maar juist door die vrije ruimte, kan ik ook begripvol zijn en zeggen dat ik verder dan die situatie kan kijken. En naargelang de hoogte van mijn commitment naar diegene toe, zo lang doe ik er ook over om daarvan te herstellen om daarna de vrije ruimte te kunnen zoeken.
 
Voor een buitenstaander kan dit overkomen als dat ik te begripvol ben en teveel dingen goed vind. Teveel dingen accepteer. Of een meeloper ben. Dat kan frustreren. Dat is het recht van diegene om dat te vinden en daarna te handelen.
Het feit dat diegene na ons gesprek mij op fb ontvriend en geblokkeerd heeft, vind ik jammer.
 
Ik heb namelijk ook rechten.
Ik heb het recht om in dialoog met iemand te (kunnen) gaan en blijven.
Ik heb het recht op fysieke en mentale vrije ruimte bij mezelf, maar ook bij een ander.
Ik heb het recht om mezelf te zijn.
Ik heb het recht om te handelen zoals ik handel. 
 
Ik wil daarom iedereen uitnodigen, die in het verleden besloot om ons contact te verbreken, om in gesprek te gaan.
 
Emoties zijn belangrijk, maar mensen ook. Laatste keer dat ik keek, was ik ook nog steeds een mens. Laat dat de basis zijn om elkaar te ontmoeten: mens tot mens.

Samenwerking

Met trots kan ik jullie melden, dat ik naast WOT Zuid Schiedam een nieuwe samenwerking ben aangegaan. Dit keer met Herstelacademie in Delft/Schiedam.

Herstelacademie in Delft/Schiedam kan je vinden in Delft Het Buitenhuis op de Buitenhofdreef 276 en in Schiedam MAC Brandersstad op de Spinhuispad 19. Beiden zijn voortvloeisels vanuit GGZ Delfland.

De bedoeling is dat ik mijn initiatief kan gaan uitbreiden en dat hoop ik in deze samenwerking te vinden.

Daarnaast ben ik ook creatief bezig geweest en heb een soort logo ontwikkeld waaraan je mij kan herkennen met peer support. Hierbij de onthulling:

Je hebt je diploma …

en dan …

In juli 2016 kreeg ik te horen dat ik mijn diploma zou krijgen. Mijn harde werken had zijn vruchten afgeworpen en nu kon ik even uitrusten…

Dat even uitrusten heeft welgeteld nog geen maand geduurd en toen ging ik aan de slag bij Lister. En daar kreeg ik nog meer ideeën…ik en die stomme ideeën ook van mij…want van het een kwam het ander…

Het leren stopt voor mij niet en zeker als ik de zogehete kolder in de kop krijg en van alles verzin. Hence mijn 3 studies nu.

Ook in de afgelopen 2 jaar heb ik niet stilgezeten, zoals een professional betaamt, heb ik mij doorontwikkeld. Ik vind het ook een must voor de ervaringsdeskundige.

Een diploma is ‘leuk’, staat goed op je cv, maar als je dat niet verder brengt, laten groeien, water geeft, dan sta je stil.

En stilstaan ben ik bekend mee. Dat is geen toffe modus.

Voor even kan het, maar de huidige markt, zowel in de GGZ als Sociaal Domein, gaat ook bepaalde eisen stellen. En dat vind ik logisch. Echter dan vind ik ook dat daar ook een gewoon salaris tegenover mag staan.

Het klopt dat net als iedere andere medewerker, ook de ervaringsdeskundige kan uitvallen. Daar heb ik zelf ook mee te maken gehad en ik zie het nog geregeld bij collega ervaringsdeskundigen.

Wat ik daarbij uit de wereld wil helpen, is het volgende. Wij hebben te maken met spanningsvelden en dimensies. We weerstaan die spanningen, omdat we graag, net als de zorgprofessional, de cliënten willen helpen. De triggers is ook niet de uitdaging, waardoor we uitvallen. Het is het bestaande systeem, waarin we ons bewegen, wat teveel van ons vergt. Als het bestaande systeem ons niet de steun en de veiligheid biedt, die wij nodig hebben, dan is het water dragen naar de zee en is er een verhoogde kans dat we uitvallen. Dit heb ik helaas aan den lijve mogen ondervinden.

Ik geef toe dat ik deze beide facetten schrijf vanuit mezelf, waar ik ook werk, dat is wat ik nodig heb. Het is namelijk onderdeel van mijn basis. Gevolg is ook dat als mijn basis in orde is, dat ik dan op zoek ga naar de deskundigheidsbevordering. Ok, het klopt dat ik daar zowiezo op zoek naar ga. Maar het is toch wel fijn als je gesteund voelt en erkent wordt, zeker door je leidinggevende.

Ik pleit daarom voor een leidinggevende op de werkvloer, die steun en erkenning geeft.

Zelf haal ik grotendeels mijn deskundigheidsbevordering uit Leertraject Ervaringsdeskundigheid en ik verwacht ook de studies (Leergang Maatschappelijk Ondernemen voor Herstelinitiatieven en Zelfregiecentra, alsook Opleiding Systemisch en Energetisch Werken met Honden) die er straks bijkomen. Ook ben ik aangesloten bij de Vereniging voor Ervaringsdeskundigheid en ik ben daarin erg actief.

Ik merk dat ik het fijn vind, als ik een afspraak binnen het ledennetwerk heb.  Het kunnen sparren met mijn peers, op welke plek dan ook binnen organisaties, ik zie dat als een groot rijkdom. Wat een schat aan ervaring en kennis is daar. En ik moet eerlijk bekennen dat ik eigenlijk iedereen wil aanraden, die als Ervaringsdeskundige of als Ervaringswerker aan de slag is, om daar lid te worden. Het is een jonge vereniging, die nog veel ‘moet’ leren, maar dat ook dolgraag wil. Net als ik 🙂

Peer Support Groep

Ik ben een peer support groep (PSG) gestart in Schiedam. Deze is voor een ieder toegankelijk, ongeacht de achtergrond.

Om de drempel zo laag mogelijk voor een ieder te houden, heb ik de samenwerking met WOT Zuid en Herstelacademie Delft/Schiedam opgezocht, zodat de kosten niet door deelnemers gedragen hoeven te worden.

Wat is een PSG?

In het leven, maakt iedereen wel eens ontwrichtingen mee. Het kan zijn door van alles waar je tegenaan kan lopen. In het verwerkingsproces van deze ontwrichtingen verloopt voor iedereen anders, de een gaat er anders mee om dan de ander, door de normen en waarden waarmee diegene is opgegroeid. Het verwerkingsproces wordt ook wel herstel genoemd, vanuit de psychiatrie. Het herstelproces kan jaren duren of juist heel kort.

Als peer support werker, heb ik gemerkt dat het delen van mijn verhaal, maar ook het horen van andere verhalen, dat het mij inspireert, ik kan woorden geven aan wat mijn ontwrichtingen zijn, ik kan herstellen ervan. Er gebeurt zoveel met mijn binnenwereld. Hoewel de huidige mens graag met oplossingen wil komen, is er weinig ruimte voor wat er werkelijk gebeurt in een ieders binnenwereld.

Ik hoop dat ik dat samen met de deelnemers mag ontdekken, aan de hand van peer waardes (herstel, empowerment, ervaringsdeskundigheid, wederkerigheid, eigen regie, stigma, steun, dromen en doelen) en actueel spelende situaties (zoals feestdagen) waarbij thema’s als eenzaamheid of overvraging door bepaalde bijeenkomsten kunnen lopen.

Het vergt een hoge mate van veiligheid om (kwetsbare) verhalen te delen, vandaar dat ik voor maximaal 10 vaste deelnemers hebben gekozen. Ook al ben ik de kartrekker, de initiatiefneemster, ik ben geen doorgeefluik! Alles wat in de groep besproken wordt, blijft in de groep.

Gegevens mbt de PSG Schiedam!

2 uur op de woensdagavond. 19:00-21:00.

Zaal is open vanaf 19:00.

Het Dock, Leliestraat 10, Schiedam

Maximaal 10 deelnemers per keer (vol is vol).

16/01 – 2/10 deelnemers 
30/01 – 2/10 deelnemers 
13/02 – 2/10 deelnemers 
27/02 – 2/10 deelnemers 
13/03 – 2/10 deelnemers 
27/03 – 2/10 deelnemers

Aangezien dit een pilot is, zullen er voor deelnemers geen kosten aan verbonden zijn. Dit zou in de toekomst kunnen veranderen.

Kan via: LINK.

Bij aanmelding, heb bewoners uit de wijk De Gorzen, Schiedam voorrang. Bewoners uit andere wijken van Schiedam zijn ook welkom. Net als bewoners, die niet uit Schiedam komen.

Peer Support

Een van de praktijkopdrachten tijdens het leertraject is om naar zoveel mogelijk initiatieven te gaan, op gebied van peer support en daar dan te gaan onderzoeken.

Vandaag kreeg ik in persoon het verhaal van PEPteam, het Pameijer Empowerment Promotion team, uit de eerste hand van Lenneke Elfers te horen.Gewoonweg wow! Hoe vanaf januari 2009 er keihard aan getrokken is om over herstel, empowerment en ervaringsdeskundigheid de juiste bagage mee te geven aan alle deelnemers van dat team.

Ik voel me erg vereerd dat Len voor mij de tijd heeft genomen om erover te vertellen.Ik vond het aan de ene kant jammer dat ik ‘te laat’ was, om het te zien. PEPteam bestaat namelijk niet meer…

Maar hoe mooi is het, als de behoefte veranderd en daardoor Howie The Harp in Rotterdam is ontstaan. Hoeveel Len ook erover kon vertellen, het was vooral over de beginperiode, ze kon mij niet vertellen…hoe het nu gaat.

Ik hoop dat ik ook te gast mag zijn, daar. Zodat we mogelijk een interactieve les kunnen vullen…Ik hou van elkaar inspireren, verhalen delen en steunen.

Het onderzoeksgedeelte is wb het Leertraject, de interactieve les is mijn eigen invulling. Ik hou van dit soort kruisbestuiving. Wie doet er mee op gebied van peer support?